W sumie nie rozumiem z tego nic.

Ja 15:11:36
znasz Bluszcz?
Ja 15:11:58
takie kiepskie czasopismo paraliterackie dla bab
magda 15:12:18
kupiłam pierwszy numer
Ja 15:12:26
i co??
magda  15:12:26
było tam napisane "malaż"

Po raz pierwszy zobaczyłam go kiedy wracałam ze Stellą z salonu piękności. Stella, karłowata staruszka na wózku inwalidzkim, regularnie odwiedziała ten przybytek, żeby wydepilować brwi, skrócić grzywkę, podmalować oczy na wieczór. 

„¿Qué es ser colombiano?", le pregunta Ulrika. "No sé -respondí-. Es un acto de fe".
Jorge Luis Borges, Ulrika

W dalszej części ta osoba nazywana jest Zwycięzcą.

Smsy zebrane.

E-maile zebrane.

Co jest złego w ekshibicjonizmie i narcyzmie? Dlaczego "narcystyczny" i "ekshibicjonistyczny" to zarzuty? (czytam recenzje "Tarnation", bowiem po obejrzeniu każdego filmu na wszelki wypadek zapoznaję się również z jego recenzjami, żeby na pewno wiedzieć, co o nim myśleć).

deburdelizacja.

Najbardziej w życiu boję się klisz.

Dziwnie jest spotykać matkę na skypie. W dodatku ma zawsze status "Do Not Disturb".

Mam kapelusik jak pani Parker i krąg jej przyjaciół. Zaraz napiszę pełną goryczy rymowankę o dawnych kochankach.

Potwierdziły się moje przypuszczenia: jestem pijaną dziwką.

Proszę do mnie mówić "Proszę Pani".

Rozmowy jak z małego realizmu, skrzące beznadzieją i desperacją.

Jestem darmozjadem.

Identyfikuję się z niemowami z filmów Kim Ki-duka (chociaż to już pewnie niemodne, ale dopiero teraz natrafiłam na "Pusty dom" i "Łuk" w nocnej ramówce). Kiedyś byłam taka sama. Później nauczyłam się wyrażać opinie, krytykować, złorzeczyć, klnąć i dowcipkować.

Kobieta winna rzec mężowi w noc poślubną: W imię ojca i syna, niech waćpan zaczyna.

(A. Barański, "Kobieta z prowincji")

Znów ratuję wszechświat.

Dziś mój uczeń (Włoch, którego uczę polskiego) poleciał w wypracowaniu Maleńczukiem - swój list miłosny zakończył słowami "Boska dziewczyno umieram bez Ciebie". A Mzimu zrobił mi zapiekankę z rybą i marchewką. Jutro idziemy na Ghost Writera. Ale fajny weekend :)

kiepściutkie.

Jaki jest wasz ulubiony "chodzony" teledysk? 

Nastrój rozliczeniowy.

muzykoterapia

Mieliśmy iść na ostry jak maczeta melanż do klubu, ale jak zwykle biforka się przeciągnęła i zostaliśmy na chacie słuchając muzy na życzenie. Stwierdziliśmy, że odsłuchiwanie zapomnianych kawałków z przeszłości integruje tożsamość. A może po prostu jesteśmy ramolami? W każdym razie mój hit wieczoru to "Loser" Becka. See ya.

Ćwierć wieku w niewoli.

confiteor

Nie byłam depeszówą. Nie byłam doorsówą. Nie byłam nirvanistką. Nie byłam wyznawczynią Kultu. Nie tańczyłam zapamiętale do The Prodigy. Nie kochałam sie w Jordanie (ani w Jonathanie). Nie płakałam, kiedy Kelly Family śpiewało  coś o aniele. Nie miałam nawet mtv. Nic nie zryło mi bani w latach 90-tych. Być może byłam nikim, ale lubię myśleć, że było to klerkowskie niezaangażowanie, a nie horrendalny brak właściwości.

Uzależniłam się od pogardy.

Umiłowani w Krystusie, warto nadmienić żeśmy byli ostatnio w restauracji indyjskiej, gdzie spożyliśmy baraninę po indyjsku, rybę po indyjsku, herbatę po indyjsku i coca-colę po indyjsku.  

rozrywki emerytów:

• pokazy ekskluzywnych produktów (panie nie zdejmują przenigdy okazałych nakryć głowy i niecierpliwią się w kolejce po prezent dla każdego uczestnika - swój drogocenny łup z wyprawy)
• przedpołudniowe seanse filmowe (w najbardziej zapyziałych kinach, wstęp wolny, emeryci tupią z irytacji kiedy taśma rwie się raz po raz na filmie o Szopenie)
• spotkania autorskie z nieznanymi osiemdziesięcioletnimi pisarzami, którzy od półwiecza tworzą ballady patriotyczne i pobożne fraszki  (składkowe i obowiązkowy poczęstunek, po pączku dla każdego oraz skromny kwiat dla zaproszonego gościa)
• eskapady po wodę źródlaną do podmiejskiego lasu (najwyżej trzy butle po oranżadzie, bo kto by więcej uniósł jadąc autobusem z przesiadką)
• kurs szachowy dla niewidomych, spływ kajakowy dla osób z grupą inwalidzką, kurs komputerowy dla niedosłyszących
• wyprzedaże, przeceny sezonowe i sklepiki, w których wszystko kosztuje 2,99, gdzie zawsze znajdą jakiś skarb (kapelusik, suszone kwiatki albo ślicznego kotka z porcelany). 

Ostatnio Mzimu zastępuje mi wolę i sumienie.